De Universele Wetten van Kosmisch Bewustzijn

De Wet van Paradox beschrijft de beweging van energieën in vier dimensies tegelijkertijd. De Wet van Paradox combineert de Wet van Oorzaak en Gevolg met de Wet van Inertie en Beweging*, De Wet van de Macro- en Microkosmos en de Wet van Trilling. De Wet van Paradox geeft aan dat een bepaalde handeling invloed heeft op zeer veel verschillende niveaus.

Op één dimensionaal niveau kan de Wet van Parodox worden uitgelegd door de zowel aandacht als datgene waar aandacht op wordt gericht te zien als energie. Wanneer de aandacht (energie) op iets (energie) wordt gericht dan komen deze energieën bij elkaar in één bepaald punt. Dit punt is ééndimensionaal, maar heeft een meerdimensionale relatie met de omgeving waarin het wordt waargenomen. Deze relatie wordt beschreven door de Wet van Relativiteit en is vanuit ieder standpunt verschillend - en breidt zich uit van de microkosmos tot de macrokosmos. Het bij elkaar komen van energieën resulteert in veranderde energieën die bewegen in nieuwe richtingen zoals beschreven in de Wet van Inertie en De Wetten van Beweging. Vanwege dit geheel van krachten en beschrijvingen bewegen entiteiten in verschillende richtingen en dimensies op micro- en macrokosmische niveaus, en alle gebieden daartussen.

De Wet van Paradox op tweedimensionaal niveau kan worden gezien als een vlak van stromend water waarin een steen wordt geworpen. De energie van de steen veroorzaakt rimpelingen in het water, die door de energie van het stromende water worden meegevoerd.

Op driedimensionaal niveau kan deze steen worden gezien als een zwevend element in een kubus dat energie uitstraalt in alle richtingen. De steen wordt niet in het water geworpen, maar vibreert uit zichzelf en deze trilling kan worden gevoeld op alle plaatsen in de kubus.

Op vierdimensionaal niveau kan de Wet van Parodox worden uitgelegd als een moment waarop alles op verschillende plaatsen en trillingniveaus tegelijkertijd gebeurt. Dit is voor te stellen als een rinkelende bel, die ieder energiedeeltje in zijn omgeving laat bewegen op hetzelfde moment.

De Wet van Paradox beschrijft datgene dat tegelijkertijd doordringt tot zulke hoge vibraties en zulke dichte trillingniveaus, dat de gehele omgeving erdoor tot leven lijkt te komen. Dat wat gezegd kan worden over één niveau kan ook waar zijn op een ander niveau, maar kan ook niet waar lijken te zijn.