terug naar overzicht
De Wet van Armoede
De Wet van Armoede stelt dat in dezelfde mate waarin iemand zich onttrekt aan de eigen productiviteit en energie - in de hoop dat iemand anders deze productiviteit en energie in zijn plaats zal aanbieden - iemand armoede verdient en beleeft.
Een tweede aspect van armoede betreft degenen die productief en gevend zijn, maar die er niet in slagen op een passende manier hun beloning op te eisen en te nemen.
Een derde aspect van armoede betreft degenen die op een oneerlijke manier energie van een ander opeisen.
Een vierde aspect van armoede betreft degenen die hun zegeningen en energie verspillen op zodanige wijze dat ze uiteindelijk niets meer overhouden van hun tijd, geld, gezondheid, verstand of andere bezittingen.
Een vijfde aspect van armoede betreft degenen die zo gefixeerd raken op geld dat ze hun vrienden, gezondheid en kansen verliezen, omdat ze het belang van iets anders dan geld niet meer inzien. Dergelijke personen wijzen in een haastige reactie en met weinig inzicht in de situatie vaak kansen en andere personen af, waardoor ze een waardevolle vriendschap of bezit verliezen. Op dezelfde manier kunnen zij ook betrokken raken in situaties terwijl het beter zou zijn als zij deze zouden vermijden. Wie alles en iedereen maar accepteert, zal uiteindelijk lijden onder de overmaat aan overbodige zaken waarmee het leven gevuld is geraakt.
Een zesde aspect van armoede betreft degenen die hun aandacht zo sterk richten op één ding, dat ze er niet toe komen om te genieten van het gehele feestmaal dat het leven hen met al haar variatie en afwisseling biedt. Uiteindelijk mag er dan enorm veel verzameld zijn van het ene, maar is er nauwelijks iets verworven van al het andere.
Een zevende aspect van armoede betreft degenen die ervan overtuigd zijn dat ze vanwege het noodlot, voorbestemming of een ‘karmische vloek’ voorbestemd zijn te leven in armoede. Door deze overtuiging accepteren zij hun lijden en achten zij zichzelf onwaardig en niet in staat om iets van waarde te hebben in hun leven.
Een achtste aspect van armoede ontstaat door het collectieve, culturele karma. Dit betreft krachten van politieke, sociale, biologische en geofysische aard die invloed hebben op de massa, maar die gewoonlijk niet persoonlijk gericht zijn op het
getroffen individu.
Een negende aspect van armoede betreft degenen die worden aangevallen door psychische verwensingen van iemand anders of door hun eigen gevoel van schuld dat diep verborgen ligt in de onderbewuste geest, waardoor iemand wordt gehinderd datgene te verkrijgen dat vreugde geeft.
Het tiende aspect van armoede betreft degenen die van alles krijgen om hen gelukkig te maken, maar die niet hebben geleerd dat een vreugdevolle houding van binnenuit moet worden opgewekt, omdat anders geen enkele weldaad daarbuiten verlichting kan brengen.